4 . مسألهء ولايت و رهبرى بعد از پيامبر اكرم ( كسى كه بر مردم سمت ولايت و رهبرى دارد و اطاعتش بر مردم واجب است ) « 1 » . 5 . مسألهء تبليغ ( امر به پيامبر براى تبليغ و وعدهء خداوند در حفظ او از شر دشمن ) . 6 . مسألهء قيامت ، و قسمت‌هايى از مسائل مربوط به قيامت . 7 . مسألهء قرآن ، و دستور يافتن مسلمين براى رجوع به قرآن در كارها . 8 . مسأله احكام ، خطاب خداوند به مؤمنان براى وفاى به قرارداد و استفاده از شكار حلال ( و غذاهاى حلال و حرام ) احكام وضو و تيمم ، تحريم قتل نفس و شهادت به عدل . سورهء ماعون صد و هفتمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى ( يا مدنى ) است با 7 آيه . بعد از سورهء قريش و پيش از سورهء كوثر قرار دارد و مأخذ اسم سوره ، آيهء آخر است . محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . بيان صفات و اعمال منكران قيامت . 2 . ذكر آنان كه از انفاق و كمك به يتيمان و مسكينان سر باز مىزنند و در مورد نماز مسامحه‌كار و رياكارند و از كمك به نيازمندان رويگردانند . سورهء مانعه ( ن ع ) نام ديگر سورهء ملك ، زيرا تلاوت كنندهء خود را از عذاب الهى يا عذاب قبر نگاه مىدارد . ( تفسير نمونه - الاتقان ، ج 1 ، ص 195 ) سورهء مبعثره ( م ب ث ر ) نام ديگر سورهء توبه است و در وجه تسميهء آن به مبعثره ( كاونده ) گفته‌اند از اسرار درونى منافقان كاوش مىكند و يا زير و زبر سازندهء كافران و منافقان است . ( مجمع البيان - منهج الصادقين - الاتقان ، ج 1 ، ص 193 ) سورهء متحرم ( م ت ح رّ ) سورهء تحريم را گويند ( الاتقان ، ج 1 ، ص 195 ) سورهء متخزيه ( م ت خ زّ ى ) نام ديگر سورهء توبه به معنى هلاك و قهركننده ( ناسخ التواريخ ، حضرت رسول ، ج 3 ، ص 237 ) سورهء مثيره ( م ر ) نام ديگر سورهء توبه است . وجه تسميهء مثيره ( افشاكننده ) آن‌كه اين سوره زشتىهاى منافقان را بر ملا سازد . ( مجمع البيان - منهج الصادقين - الاتقان ، ج 1 ، ص 192 ) سورهء مجادله ( م د ل ) پنجاه و هشتمين سورهء قرآن مجيد و از سور مدنى است با 22 آيه . بعد از سورهء حديد و پيش از سورهء حشر قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء اول است و محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . حكم ظهار ( كه در اسلام در مسير صحيح قرار مىگيرد ) . 2 . دستوراتى دربارهء آداب مجالست از جمله منع از نجوى و جادادن به تازه وارد . 3 . طرح مسألهء منافقان و بر حذر داشتن مسلمين راستين از ورود در حزب شياطين و منافقين . 4 . دعوت مسلمين به رعايت حب فى اللّه و بغض فى اللّه و ملحق شدنشان به حزب اللّه . سورهء محكمه ( م ك م ) سوره‌اى از قرآن مجيد كه

--> ( 1 ) . نوشته‌اند در اين جاست كه يكى از واضح‌ترين دلايل امامت بلافصل حضرت امير عليه السّلام اثبات مىشود .